هشت ماه پیش واژهای به میانمان آمد که با ورودش طوفان و جنجالی برپاکرد. واژهای که با آمدنش سبب
اختلاف نظرهایی در میان صاحبنظران حوزه IT شد.
این واژه هم موافق داشت و هم مخالف. موافقان، با مفهوم آن دلیل میآوردند و مخالفان، با نام آن. این واژه توانست دوری بیاورد، دوستی هم آورد.
چگونه یک واژه چنین کرد؟ عجیب است! مگر نه؟
«اینترنت ملی واژه زیبایی است اما تنها یک نام است. شاید اسم آن تغییر کند چون اینترنت برای مردم قابل فهمتر بود. ما این نام را برگزیدیم، چون فکر میکنیم که نام زیبایی است.» این جملات را چندی پیش وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات به خبرنگار فارس گفت.
اکنون پس از گذشت چندین ماه از ورود این واژه از دکتر سلیمانی شنیدیم که: « طبق برنامهریزی زمانبندی شده با چارچوب کلی این شبکه طراحی و تعیین شده و طراحی مفهومی آن نیز مراحل پایانی خود را طی میکند.»
اما این واژه، بحث کوچکی نبود که در نخستین گردهمایی مدیران و مسوولان وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات نادیده گرفته شود. این واژه در آنجا هم آمد اما اینبار با شکلی دیگر و به آن جنبهای بخشید که به اهمیت آن بیش از پیش افزود.
رئیس جمهور ایران در سخنرانی خود در این گردهمایی به این واژه اشاره کرد وگفت: شبکه ملی را در اولویت بگذارید. ما حتی این موضوع را با کشورهای همسایه هم مطرح کردیم، استقبال کردند که شما یک شبکهی ملی طراحی کنید، بقیه هم از اطراف بپیوندند.
دکتر احمدی نژاد اظهار داشت: شما میدانید که شبکه جهانی که در حال حاضر استفاده میکنیم چقدر نامطمئن است و چقدر خطر پذیری آن بالاست و اگر ارتباطش را قطع کند، همه امور مختل میشود، فرض کنید اگر فردا این ارتباط قطع شود بانکها، گمرک ، صدا و سیما و برخی شبکههای حساس دیگر چه میشود؟
رئیس جمهور توصیه کرد: این شبکهی ملی را جدی بگیرید و افق (نگاهتان) بلند باشد اما کار را از یک جایی آغاز کنید و بعد بارش را اضافه کنید تا به نقطهی کمال برسد.
وزیر ارتباطات نیز در این گردهمایی گفت: طراحی پروژه اینترنت ملی یا شبکه ملی در مراحل نهایی به سر میبرد و این پروژه به زودی وارد مراحل اجرایی خواهد شد.
سلیمانی افزود: بنا داریم شبکه ملی اینترنت را ظرف سه سال آینده استان به استان راهاندازی کنیم.
معاون فناوری اطلاعات نیز در این گردهمایی از مزایای شبکه گفت و اظهار داشت: به دلیل این که شبکه اینترنت قابل اعتماد، امن و پایدار نیست و هزینههای زیادی را در بر دارد، ایجاد شبکه اینترنت ملی باعث ایجاد شبکه پرسرعتی میشود که کل کشور و حتی روستاها را با سرعت حداقل 2مگابیت در ثانیه به شبکههای شهری وصل میکند.
در هر حال باز تکرار میکنم پروژه اینترنت ملی هر نامی که میخواهد داشته باشد، رنگ و لعاب دیگری برخود گرفته است.
این واژه همراهی همراهان را میطلبد و حمایت دوستان را، تا به سرانجام برسد و همانی شود که میخواهیم .
سارا کروبی
کارشناس واحد خبر
|
۱۳۸۵/۰۵/۱۰
۱۵:۳۴ |
