یک جنگ سرد، گویی پایانی برای آن نیست،گاهی روزهای خاموشی را می‌بیند، اما تمامی ندارد، البته نباید نادیده گرفت که این جنگ سرد برای همه هم معنای جنگ، اختلاف یا درگیری را ندارد. خیلی‌ها آن را به صورت یک تعامل می‌بینند، تعاملی که گاهی دوستانه است و گاهی ... شاید بهتر باشد، بگوییم، گاهی دوستانه نیست.
از سازندگی تعامل بهینه بین روابط عمومی ها و رسانه ها بسیار شنیده ایم ، تعاملی که اگر به ارتباطی صمیمانه منجر شود، از انتشار اخبار غیر واقعی و شایعات ممانعت می کند.
در این راستا اندیشمندان حوزه ارتباطات براین نظرند که: برقراری ارتباط نظام‌مند با مراکز اطلاع‌رسانی مختلف در بخش ارتباط با رسانه روابط عمومی‌ها، در توسعه و تحول روابط عمومی‌ها نقش به سزایی دارد، اما گویی این نظریه ها فقط در کتاب ها و مقاله ها خلاصه شده است.
اماگلایه‌های خبرنگاران و روزنامه‌نگاران از روابط عمومی‌ها شنیدنی است .گاهی اصحاب رسانه‌ها ادعا می‌کنند که روابط عمومی‌ها بین رسانه‌ها تبعیض قائل‌اند به عنوان نمونه روابط عمومی درباره علت عدم تمایل سازمان تحت پوشش خود اعلام می‌کند که مدیر مربوطه تنها با نشریات پر تیراژ گفت‌وگو می‌کند. چرا که معمولاً مدیران ترجیح می‌دهند با نشریات شناخته شده مصاحبه کنند. برای نمونه هفته نامه بزرگراه فناوری در شماره 11 خود از قول یکی از مدیران روابط عمومی زیر مجموعه وزارتICT آورده است :«نشریات نوپا ،مکان مناسبی برای انتشار گفت و گو با مسوولان نیست ،بنابراین طبیعی است که حساسیت بسیاری هنگام مصاحبه ریاست با نشریات از خود نشان دهیم .»
می‌دانیم تبعیض بین خبرنگاران و روزنامه‌نگاران باعث دلسردی آنان نسبت به روابط عمومی‌ها می‌شود و از سوی دیگر مانعی برای انعکاس مناسب اخبار روابط عمومی در رسانه به شمار می رود.


جذابیت غیر قابل انکار رسانه پرقدرت تلویزیون به عنوان رقیب اصلی رسانه های نوشتاری نیز بر کسی پوشیده نیست و بی گمان یکی از دلایل اقبال مدیران نسبت به مصاحبه با این رسانه نیز از همین جا نشات می گیرد.
اما به اعتقاد کارشناسان علوم ارتباطات وظیفه مهم روابط عمومی تقویت ارتباط با رسانه‌هاست نه نصب پرچم تبریک و تسلیت در مناسبت های مختلف.
بی شک ،همه باید پاسخگو باشیم حال فرقی نمی‌کند از کدام جایگاه ، کدام زبان و از طریق کدام رسانه به این وظیفه خود عمل ‌نماییم.

سارا کروبی - کارشناس واحد خبر روابط عمومی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات