«بارها شکایت مردم از تبلیغات اجباری مخابرات را خواندهام. اما ظاهراً مسوولان مربوطه اهمیتی برای مردم قائل نیستند. من تا به حال سه بار رسماً از مخابرات با ارائه شماره پرونده سیم کارت درخواست کردم که این تبلیغات از صفحه موبایلم حذف شوند اما هر دفعه بعد از گذشت یک ماه دوباره ارسال این تبلیغات مزاحم و بعضاً بی محتوا شروع شده است. حتی روی پیام گیر آقای وزیر از طریق شماره 09990 پیام گذاشتم اما باز هم طی تماسی شماره پرونده موبایل را درخواست کردند که بعد از دو ماه دوباره تبلیغات شروع شد. بعد از سه بار درخواست برای نفرستادن تبلیغات اجباری دیگر خسته شدم. آیا واقعاً مخابرات اجازه دارد با توجه به اینکه برای این سرویس خدمات پول دریافت میکند تبلیغات اجباری برای مردم ارسال نماید؟ آیا این کار از نظر حقوقی و شرعی جرم محسوب نمیشود؟» (ستون مردمک – روزنامه شرق روز پنج شنبه به نقل از یک مشترک تلفن همراه)
صفر، نودونه، نود؛ شمارهای که آشنای بسیاری از مشترکان تلفن ثابت و همراه است راه حلی را پیش روی ناراضیان از این تبلیغات میگذارد. مشترکان میتوانند با اعلام شماره تلفن همراه شماره، پرونده و یک شماره تلفن ثابت از این تبلیغات ناخواسته رهایی یابند.
در این میان چندی پیش نیز در یادداشتی تحت عنوان «با تبلیغات همراه چه کنیم؟» نوشتاری به چاپ رسید که در آن از نارضایتی مردم نسبت به این پیامها نکاتی مطرح شده بود.
هر چند که به اعتقاد برخی موضوع پیامهای کوتاه تبلیغاتی موضوع مهمی تلقی نمی شود اما بیش از هر چیز از میان همین گفتهها و نوشتههاست که میتوانیم نقاط قوت یا ضعف در عملکرد هر ارگانی را دریافت کنیم چرا که از لابهلای همین اظهارات است که زوایای تاریک هر بحثی روشن می شود.
در هر حال به نظر می رسد این مساله نیاز به پیگیری بیشتری از سوی مسوولان مربوطه دارد.
سارا کروبی - کارشناس واحد خبر روابط عمومی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات
|
۱۳۸۵/۰۵/۲۱
۱۵:۳۹ |
